<< May >>
S
M
T
W
F
27
28
29
30
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
31
<< 2008>>
about weekend
วันแม่ของที่นี่ จ๊อดพาแม่แล้วก็เพื่อนแม่ที่มาจากเมืองไทยไปกินติ่มซำ แล้วแม่ก็ไปเตร็ดแตร่ต่อที่ไชน่าทาวน์ ส่วนเราสองคนกลับกันก่อนก่อนเข้าบ้านแวะช็อปปิ้งแป๊บนึง ได้รองเท้าสำหรับใส่ทำงานมาอีกคู่.. สวยเชียว..ตลกดีตอนลองรองเท้า ก็แบบว่า เราถอดรองเท้าเก่าของเราวางไว้ป้าคนนึง มาจากไหนไม่รู้ เธอเอาไปลองใส่ หมุนซ้ายหมุนขวา...แล้วเดินไปอีกล็อค... พอชั้นหันไปอีกที อ้าว !! เกิบหาย ใผ๋เอารองต๊ะชั้นไป...เดินหาทั่วเลย... สุดท้ายก็ต้องไปทวงคืน... "นั่นรองเท้าข้อย...!!!"แสดงว่ารองเท้าเก่า ๆ ของชั้นยังเป็นที่ต้องการของตลาดอยู่นั่นเอง เกือบได้เดินเท้าเปล่าแล้วมั๊ยหละ...!กลับมาบ้าน ตัดหญ้าคะ... หญ้าหลังบ้านสูงท่วมหัวเข่าแล้วแต่ก่อนพ่อโสรัจเป็นคนรับหน้าที่นี้... ตอนนี้เราก็ต้องช่วยกันทำเธอตัด ส่วนเราโกยลงถัง... ไม่ใช่ย่อยเลยนะเนี่ย... เหนื่อยใช้ได้ทำอยู่นาน จนต้องเดินไปหาจ๊อด "ไม่เล่นแล้ว ไม่สนุกเลย"เอากันง่าย ๆ ยังงี้แหละ...จ๊อดรับหน้าที่ต่อไป...ส่วนเราไปทำกับข้าวดีกว่า...ทำปลาทอด โป๊ะแตก น้ำพริกปลาป่น แล้วก็หมูผัดพริกขิง... หน้าตาดี อร่อยด้วย..กำลังจะลงมือกิน ได้ยินเสียงรถถอยเข้าบ้าน... คุณน้องจั้นมาทันเวลาพอดีเลย...เลยได้กินข้าวพร้อมกัน....วันก่อนได้บูทมาคู่นึง ชอบจัง... สวยเชียว... ร้านอยู่ติดกับที่ทำงานละที่สำคัญนะ นิ๊มนิ่ม ท่าทางเดินแล้วไปปวดขา... ถอยมาซะเลย... ลด 25%ก่อนซื้อไปเลียบ ๆ เคียง ๆ ลูบคลำอยู่นานเลย แล้วดึงพี่ษาไปช่วยดูด้วย..พี่ษาบอกว่าสวย สอยซะ... ไม่แพงเลยคะ... เพราะเป็นของ use แค่สภาพเหมือนใหม่มากกกกปล. มีโทรสับของ someone โทรฯ มาตอนดึก เราก็เกรงใจแหละ เลยเดินออกไปคุยข้างนอก แป๊บเดียวเท่านั้นก็วางพอเดินเข้ามาจ๊อดรีบถามเชียว "ใครโทรฯ มาเหรอ ???" พร้อมกับทำหน้าตาตื่นเต้นแบบว่าจะรู้ให้ได้เลย... จะรู้อะไรหละ ในเมื่อมันไม่มีอะไรจ๊อด...!!! ชั้นรู้ เธอต้องมาอ่าน..เธอไม่ต้องกลัวหรอก ในเมื่อทุกวันนี้ชั้นยังอยู่กับเธอ...รอวันที่ชั้นบอกเธอว่า.... "ไม่อยากอยู่กับเธอแล้ว" เมื่อนั้นเธอค่อยกลัวดีกว่า...
